Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Rozpoznanie i postępowanie w zapaleniu płuc
nabytym w lokalnej społeczności u dorosłych

Streszczenie:
Zapalenie płuc nabyte w lokalnej społeczności rozpoznaje się na podstawie objawów klinicznych (np. kaszlu, gorączki, bólu opłucnowego w klatce piersiowej) oraz wyniku badania obrazowego płuc, zwykle z powodu obecności nacieku widocznego na zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej. Wstępna ocena powinna na podstawie walidowanych skal do przewidywania ryzyka zgonu lub ciężkiego przebiegu choroby określić, czy konieczna jest hospitalizacja, czy postępowanie w warunkach pozaszpitalnych. U pacjentów hospitalizowanych z chorobą o ciężkim przebiegu wskazane jest wykonanie wybranych diagnostycznych badań laboratoryjnych, takich jak posiew plwociny lub krwi. Badania te rzadko są przydatne u pacjentów leczonych pozaszpitalnie. Początkowe leczenie pozaszpitalne powinno obejmować makrolid lub doksycyklinę. W przypadku pacjentów z chorobami współistniejącymi lub którym w ciągu ostatnich 3 miesięcy podawano antybiotyki, należy zastosować fluorochinolon „oddechowy” (lewofloksacyna, gemifloksacyna lub moksifloksacyna) lub doustny antybiotyk β-laktamowy z makrolidem. Osoby hospitalizowane, które nie zostały przyjęte na oddział intensywnej opieki medycznej, powinny otrzymać fluorochinolon „oddechowy” lub antybiotyk β-laktamowy z makrolidem. Pacjenci z ciężkim, nabytym w lokalnej społeczności zapaleniem płuc lub osoby przyjęte na oddział intensywnej opieki medycznej powinny być leczone antybiotykiem β-laktamowym z azitromycyną lub fluorochinolonem „oddechowym”. Chorych z czynnikami ryzyka zakażenia bakteriami z rodzaju Pseudomonas należy leczyć antybiotykiem β-laktamowym (piperacylina/tazobaktam, imipenem/cilastatyna, meropenem, doripenem lub cefepim) oraz aminoglikozydem i azitromycyną lub fluorochinolonem o aktywności obejmującej bakterie z rodzaju Pseudomonas (lewofloksacyna lub ciprofloksacyna). Osobom z czynnikami ryzyka zakażenia szczepami metycylinoopornymi Staphylococcus aureus należy podać wankomycynę lub linezolid. W przypadku pacjentów hospitalizowanych można przejść z podawania antybiotyków dożylnie na podawanie doustne, gdy nastąpi poprawa kliniczna i będą tolerować leki doustne, zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 dni. Wykazano, że przestrzeganie wytycznych Towarzystwa Chorób Zakaźnych Ameryki/Amerykańskiego Towarzystwa Chorób Klatki Piersiowej (Infectious Diseases Society of America/American Thoracic Society) dotyczących postępowania z nabytym w lokalnej społeczności zapaleniem płuc poprawia wyniki leczenia. Lekarze powinni promować szczepienia przeciwko grypie i pneumokokom jako sposoby zapobiegania zapaleniu płuc nabytemu w lokalnej społeczności i bakteriemii pneumokokowej.

Summary:
Community-acquired pneumonia is diagnosed by clinical features (e.g., cough, fever, pleuritic chest pain) and by lung imaging, usually an infiltrate seen on chest radiography. Initial evaluation should determine the need for hospitaliza­tion versus outpatient management using validated mortality or severity prediction scores. Selected diagnostic labo­ratory testing, such as sputum and blood cultures, is indicated for inpatients with severe illness but is rarely useful for outpatients. Initial outpatient therapy should include a macrolide or doxycycline. For outpatients with comorbidities or who have used antibiotics within the previous three months, a respiratory fluoroquinolone (levofloxacin, gemi­floxacin, or moxifloxacin), or an oral beta-lactam antibiotic plus a macrolide should be used. Inpatients not admitted to an intensive care unit should receive a respiratory fluoroquinolone, or a beta-lactam antibiotic plus a macrolide. Patients with severe community-acquired pneumonia or who are admitted to the intensive care unit should be treated with a beta-lactam antibiotic, plus azithromycin or a respiratory fluoroquinolone. Those with risk factors for Pseudo­monas should be treated with a beta-lactam antibiotic (piperacillin/tazobactam, imipenem/cilastatin, meropenem, doripenem, or cefepime), plus an aminoglycoside and azithromycin or an antipseudomonal fluoroquinolone (levo­floxacin or ciprofloxacin). Those with risk factors for methicillin-resistant Staphylococcus aureus should be given vancomycin or linezolid. Hospitalized patients may be switched from intravenous to oral antibiotics after they have clinical improvement and are able to tolerate oral medications, typically in the first three days. Adherence to the Infec­tious Diseases Society of America/American Thoracic Society guidelines for the management of community-acquired pneumonia has been shown to improve patient outcomes. Physicians should promote pneumococcal and influenza vaccination as a means to prevent community-acquired pneumonia and pneumococcal bacteremia.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.