Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Przyczyny i ocena przewlekłej duszności

Streszczenie:
Przewlekła duszność jest to uczucie niedostatku powietrza trwające dłużej niż jeden miesiąc. Odczucie duszności różni się w zależności od odpowiedzi behawioralnych i fizjologicznych. Duszność większa niż oczekiwana w stosunku do poziomu wysiłku fizycznego jest objawem choroby. Większość przypadków duszności jest wynikiem astmy oskrzelowej, niewydolności serca oraz choroby niedokrwiennej serca, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, śródmiąższowych chorób płuc, zapalenia płuc lub zaburzeń psychogennych. Etiologia duszności jest wieloczynnikowa u około 1/3 pacjentów. Sam obraz kliniczny umożliwia ustalenie rozpoznania u 66% pacjentów z dusznością. Opis uczucia duszności przez pacjenta może być pomocny, ale należy wziąć pod uwagę również objawy towarzyszące oraz czynniki ryzyka, takie jak palenie papierosów, narażenie na działanie czynników chemicznych oraz przyjmowane leki. Objawy stwierdzane w badaniu przedmiotowym (np. poszerzenie żył szyjnych, ściszone szmery oddechowe lub świsty, tarcie opłucnej, palce pałeczkowate) mogą być pomocne w ustaleniu rozpoznania. Do wstępnych badań dodatkowych u pacjentów z przewlekłą dusznością należą: zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, elektrokardiografia, spirometria, pełna morfologia krwi oraz panel podstawowych badań metabolicznych. Pomiar poziomu mózgowego peptydu natriuretycznego może pomóc w wykluczeniu niewydolności serca, a oznaczenie D-dimerów może wykluczyć zatorowość płucną. W celu rozpoznania rozedmy i chorób śródmiąższowych płuc można przeprowadzić badania czynnościowe płuc. Tomografia komputerowa klatki piersiowej jest najbardziej odpowiednim badaniem obrazowym w diagnostyce przypadków przewlekłej duszności z podejrzeniem przyczyn płucnych. W celu rozpoznania nadciśnienia płucnego lub niektórych śródmiąższowych chorób płuc mogą być konieczne cewnikowanie prawej połowy serca lub bronchoskopia.
Streszczenie:
Chronic dyspnea is shortness of breath that lasts more than one month. The perception of dyspnea varies based on behavioral and physiologic responses. Dyspnea that is greater than expected with the degree of exertion
is a symptom of  disease.  Most  cases  of  dyspnea  result  from  asthma,  heart failure  and myocardial ischemia,  chronic  obstructive pulmonary disease, interstitial lung disease, pneumonia, or psychogenic disorders. The etiology of dyspnea is multifactorial in about one-third of patients. The clinical presentation alone is adequate to make a diagnosis in 66 percent of patients with dyspnea. Patients’ descriptions of the sensation of dyspnea may be helpful, but associated symptoms and risk factors, such as smoking, chemical exposures, and medication use, should also be considered. Examination findings (e.g., jugular venous distention, decreased breath sounds or wheezing, pleural rub, clubbing) may be helpful in making the diagnosis. Initial testing in patients with chronic dyspnea includes chest radiography, electrocardiography, spirometry, complete blood count, and basic metabolic panel. Measurement of brain natriuretic peptide levels may help exclude heart failure, and  D -dimer testing may help rule out pulmonary emboli. Pulmonary function studies can be used to identify emphysema and interstitial lung diseases. Computed tomography of the chest is the most appropriate imaging study for diagnosing suspected pulmonary causes of chronic dyspnea. To diagnose pulmonary arterial hypertension or certain interstitial lung diseases, right heart catheterization or bronchoscopy may be needed.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.