Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Synergizm leków hipotensyjnych
podstawą skutecznej terapii skojarzonej

Streszczenie:
Tło: Wyniki polskich badań epidemiologicznych wskazują na znaczne rozpowszechnienie nadciśnienia tętniczego, rosnącą populację osób zagrożonych jego rozwojem i nadal niewystarczającą kontrolę ciśnienia tętniczego. Przypuszcza się, że jedną z przyczyn może być niedostateczne wykorzystanie potencjału leków hipotensyjnych przez lekarzy wybierających monoterapię.
Metoda: Przegląd piśmiennictwa, omówienie wytycznych.
Cel: Zapoznanie lekarzy rodzinnych z najnowszymi danymi dotyczącymi leczenia skojarzonego nadciśnienia tętniczego oraz zwrócenie uwagi na preferowane połączenia lekowe w wybranych sytuacjach klinicznych (np. osoby w starszym wieku, zaburzenia metaboliczne, przewlekła choroba nerek).
Omówienie: Terapia skojarzona, wykorzystując synergizm działania leków w obrębie układów neurohormonalnych zaangażowanych w patogenezę nadciśnienia tętniczego, pozwala na spotęgowanie efektu hipotensyjnego już niewielkich, bezpiecznych dla pacjenta dawek dwóch leków. Największe korzyści z zestawienia DIU z ACEI dotyczą pacjentów z niską aktywnością reninową osocza, szczególnie osób w starszym wieku z tendencją do retencji płynów, a także pacjentów z powikłaniami w postaci mikroalbuminurii, z przerostem mięśnia lewej komory, sztywnością tętnic, po udarze mózgu oraz pacjentów z cukrzycą typu 2. Największą korzyść z połączenia ACEI z CCB osiągają pacjenci wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, u których istotne jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia cukrzycy czy niewydolności nerek. Połączenie ARB/DIU ma szczególne zastosowanie u pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym oraz predyspozycjami do wystąpienia zdarzeń niedokrwiennych ze strony OUN, a także u pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 (zespół metaboliczny) lub z już rozpoznaną cukrzycą, której powikłania trzeba zmniejszyć. Terapia skojarzona w postaci sartanów z CCB jest przeznaczona dla pacjentów z umiarkowanym lub wysokim nadciśnieniem tętniczym nietolerujących ACEI, z zaburzeniami metabolicznymi, u których zawiodły wcześniejsze próby wdrożenia terapii skojarzonej innymi połączeniami lekowymi. Nie należy łączyć CCB niedihydropirydynowych (werapamil i diltiazem) z BB ze względu na możliwe interakcje. Według wytycznych dołączenie trzeciego leku jest uzasadnione, jeśli terapia pełnymi dawkami dwóch leków nie pozwala na osiągnięcie docelowych wartości ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego. Podobna zasada – dotycząca układu RAA – dotyczy ACEI i ARB. U pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy, stwierdzonym stanem przedcukrzycowym czy innymi cechami zaburzeń metabolicznych nie zaleca się połączenia BB/DIU. Połączenie CCB/DIU budzi coraz więcej kontrowersji.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.