Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Kanadyjskie wytyczne
dotyczące bezpiecznego i skutecznego
stosowania opioidów
w przewlekłym bólu nienowotworowym

Kliniczne podsumowanie dla lekarzy rodzinnych
Część II. Szczególne grupy pacjentów

Streszczenie:
Cel: Przedstawienie lekarzom rodzinnym praktycznego podsumowania, opracowanego na podstawie zaleceń zawartych w Kanadyjskich Wytycznych Dotyczących Bezpiecznego i Skutecznego Stosowania Opioidów w Przewlekłym Bólu Nienowotworowym (Canadian Guideline for Safe and Effective Use of Opioids for Chronic Non-Cancer Pain), dotyczącego przepisywania leków opioidowych w szczególnych grupach pacjentów.
Jakość potwierdzonych danych: Badacze opracowujący wytyczne przeprowadzili przegląd systematyczny piśmiennictwa, koncentrując się na przeglądach dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa opioidów stosowanych w przypadku szczególnych grup pacjentów.
Najważniejsze informacje: Lekarze rodzinni mogą zminimalizować ryzyko przedawkowania, sedacji, nieprawidłowego przyjmowania lub uzależnienia od opioidów, stosując strategie dostosowujące rodzaj terapii do wieku oraz stanu zdrowia pacjentów. W przypadku pacjentów o dużym ryzyku uzależnienia leki opioidowe powinny być zarezerwowane dla przypadków schorzeń przebiegających z bólem nocyceptywnym bądź neuropatycznym, w przypadku których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie pierwszego rzutu. Dawkę opioidów należy stopniowo i powoli zwiększać, wydając lek często i uważnie monitorując, czy pacjent nie stosuje go w niewłaściwy sposób. Jeśli podejrzewa się uzależnienie od opioidów, należy zastosować opracowany program leczenia opioidami, leczenie metadonem bądź buprenorfiną lub odstawianie leku. Pacjenci cierpiący na zaburzenia nastroju lub zaburzenia lękowe zwykle odpowiadają słabiej na opioidy, są w grupie zwiększonego ryzyka nieprawidłowego stosowania tych leków, często przyjmują leki uspokajające, które wchodzą w niekorzystne interakcje z opioidami. Należy zastosować podobne środki zapobiegawcze, jak w przypadku innych pacjentów należących do grup wysokiego ryzyka. Jeżeli utrzymuje się silny ból pomimo odpowiednio przeprowadzonej próby leczenia opioidami, należy stopniowo zmniejszać dawkę analgetyku opioidowego. W przypadku osób starszych można zminimalizować ryzyko sedacji, upadków czy przedawkowania, przepisując mniejsze dawki początkowe, wolniej zwiększając dawkę, stopniowo zmniejszając dawkę benzodiazepin oraz dokładnie edukując pacjentów. W przypadku kobiet w ciąży przyjmujących opioidy codziennie należy powoli zmniejszać ich dawkę i przerwać leczenie. Jeżeli nie jest to możliwe, dawkę należy zmniejszyć do najniższej skutecznej. Kobiety w ciąży uzależnione od opioidów powinny je odstawić, zastępując metadonem. Dorastająca młodzież jest w grupie wysokiego ryzyka przedawkowania, nieprawidłowego stosowania tych środków oraz uzależnienia od opioidów. Pacjenci mieszkający z młodzieżą powinni przechowywać leki opioidowe w bezpiecznym miejscu. Ludzie młodzi rzadko wymagają długotrwałego leczenia opioidami.
Podsumowanie: Lekarze rodzinni, przepisując analgetyki opioidowe w leczeniu przewlekłego bólu, powinni wziąć pod uwagę wiek pacjenta/pacjentki, jego/jej stan zdrowia psychicznego, ryzyko uzależnienia oraz inne czynniki.

Summary:
Objective: To provide family physicians with a practical clinical summary of opioid prescribing for specific populations based on recommendations from the Canadian Guideline for Safe and Effective Use of Opioids for Chronic Non-Cancer Pain.
Quality of evidence: Researchers for the guideline conducted a systematic review of the literature, focusing on reviews of the effectiveness and safety of opioids in specific populations.
Main message: Family physicians can minimize the risks of overdose, sedation, misuse, and addiction through the use of strategies tailored to the age and health status of patients. For patients at high risk of addiction, opioids should be reserved for well-defined nociceptive or neuropathic pain conditions that have not responded to first-line treatments. Opioids should be titrated slowly, with frequent dispensing and close monitoring for signs of misuse. Suspected opioid addiction is managed with structured opioid therapy, methadone or buprenorphine treatment, or abstinence-based treatment. Patients with mood and anxiety disorders tend to have a blunted analgesic response to opioids, are at higher risk of misuse, and are often taking sedating drugs that interact adversely with opioids. Precautions similar to those for other high-risk patients should be employed. The opioid should be tapered if the patient's pain remains severe despite an adequate trial of opioid therapy. In the elderly, sedation, falls, and overdose can be minimized through lower initial doses, slower titration, benzodiazepine tapering, and careful patient education. For pregnant women taking daily opioid therapy, the opioids should be slowly tapered and discontinued. If this is not possible, they should be tapered to the lowest effective dose. Opioid-dependent pregnant women should receive methadone treatment. Adolescents are at high risk of opioid overdose, misuse, and addiction. Patients with adolescents living at home should store their opioid medication safely. Adolescents rarely require long-term opioid therapy.
Conclusion: Family physicians must take into consideration the patient's age, psychiatric status, level of risk of addiction, and other factors when prescribing opioids for chronic pain.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.