Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Nawracające zakażenia dróg moczowych u kobiet

Rozpoznanie i postępowanie

Streszczenie:
Nawracające zakażenia dróg moczowych, objawiające się dysurią lub objawami podrażnienia podczas mikcji, są najczęściej wywołane ponownym zakażeniem izolowaną pierwotnie bakterią u młodych, ogólnie zdrowych kobiet bez nieprawidłowości anatomicznych lub czynnościowych w obrębie układu moczowego. Najsilniejszym predyktorem nawracających zakażeń dróg moczowych u pacjentek zgłaszających się z nawracającą dysurią jest częstość odbywania stosunków seksualnych. U chorych ze współistniejącymi schorzeniami lub innymi czynnikami predysponującymi nawracające powikłane zakażenia dróg moczowych stwarzają ryzyko zakażenia wstępującego lub urosepsy. Najczęściej stwierdzanym mikroorganizmem we wszystkich grupach pacjentek jest Escherichia coli, jednak Klebsiella, Pseudomonas, Proteus i inne mikroorganizmy są częstsze u pacjentek z niektórymi czynnikami ryzyka powikłanych zakażeń dróg moczowych. U pacjentek z objawami standardem w diagnostyce zakażeń dróg moczowych jest dodatni posiew moczu z ponad 102 jednostkami formującymi kolonie (colony-forming units, CFU) na ml, chociaż do rozpoznania typowego zakażenia objawowego posiew często nie jest konieczny. Kobiety z nawracającymi objawowymi zakażeniami dróg moczowych można leczyć, stosując profilaktykę antybiotykową ciągłą lub po stosunku; inne opcje terapeutyczne obejmują samodzielne rozpoczynanie przez pacjentki antybiotykoterapii, przyjmowanie produktów z żurawiny i modyfikację zachowania. Postępowanie z pacjentkami z grupy ryzyka powikłanych zakażeń dróg moczowych najlepiej prowadzić, wykorzystując początkowo antybiotyki o szerokim spektrum działania, wykonując posiew moczu, by ukierunkować dalsze leczenie, oraz przeprowadzając badania obrazowe nerek, jeśli podejrzewa się nieprawidłowości strukturalne.

Summary:
Recurrent urinary tract infections, presenting as dysuria or irritative voiding symptoms, are most commonly caused by reinfection with the original bacterial isolate in young, otherwise healthy women with no anatomic or functional abnormalities of the urinary tract. Frequency of sexual intercourse is the strongest predictor of recurrent urinary tract infections in patients presenting with recurrent dysuria. In those who have comorbid conditions or other predisposing factors, recurrent complicated urinary tract infections represent a risk for ascending infection or urosepsis. Escherichia coli is the most common organism in all patient groups, but Klebsiella, Pseudomonas, Proteus, and other organisms are more common in patients with certain risk factors for complicated urinary tract infections. A positive urine culture with greater than 102 colony-forming units per mL is the standard for diagnosing urinary tract infections in symptomatic patients, although culture is often unnecessary for diagnosing typical symptomatic infection. Women with recurrent symptomatic urinary tract infections can be treated with continuous or postcoital prophylactic antibiotics; other treatment options include self-started antibiotics, cranberry products, and behavioral modifcation. Patients at risk of complicated urinary tract infections are best managed with broad-spectrum antibiotics initially, urine culture to guide subsequent therapy, and renal imaging studies if structural abnormalities are suspected.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.