Spis treści publikacji Opryszczka zwykła umiejscowiona poza narządami płciowymi

Streszczenie:
Opryszczka zwykła umiejscowiona poza narządami płciowymi wywołana przez wirusa typu 1 jest częstym zakażeniem, zazwyczaj przekazywanym w dzieciństwie przez kontakty pozaseksualne. Większość zakażeń dotyczy śluzówki jamy ustnej lub warg (opryszczka wargowa). Rozpoznanie zakażenia wirusem opryszczki zwykłej typu 1 jest zazwyczaj stawiane na podstawie wyglądu zmian skórnych (zgrupowane pęcherzyki lub owrzodzenia na rumieniowej podstawie) oraz wywiadu zebranego od pacjenta. W razie wątpliwości rozpoznanie może być jednak postawione na podstawie wyniku posiewu wirusa, reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), badań serologicznych, testu wykrywania przeciwciał metodą bezpośredniej immunofluorescencji lub testu Tzancka. Inne rodzaje zakażenia wirusem opryszczki zwykłej typu 1 to: opryszczkowe zapalenie rogówki, zanokcica opryszczkowa, opryszczka gladiatorów, figówka opryszczkowa okolicy brody. Rozpoznanie różnicowe zakażenia wirusem opryszczki zwykłej nie zajmującego okolicy narządów płciowych obejmuje owrzodzenia aftowe, ostrą zanokcicę, zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca, herpanginę, opryszczkę ciężarnych (pemfigoid ciężarnych), pęcherzycę zwykłą oraz zespół Behçeta. Skuteczną metodą leczenia w przypadku dzieci z pierwotnym opryszczkowym zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej i dziąseł jest podanie doustnej zawiesiny acyklowiru. Doustny acyklowir, walacyklowir i famcyklowir są skuteczne w leczeniu ostrego nawrotu opryszczki wargowej. Jej nawroty mogą występować rzadziej dzięki codziennemu podawaniu acyklowiru lub walacyklowiru doustnie. Alternatywną metodą leczenia jest podawanie miejscowych preparatów acyklowiru, pencyklowiru oraz dokosanolu, jednak są one mniej skuteczne niż leki podawane doustnie.

Summary:
Nongenital herpes simplex virus type 1 is a common infection usually transmitted during childhood via nonsexual contact. Most of these infections involve the oral mucosa or lips (herpes labialis). The diagnosis of an infection with herpes simplex virus type 1 is usually made by the appearance of the lesions (grouped vesicles or ulcers on an erythematous base) and patient history. However, if uncertain, the diagnosis of herpes labialis can be made by viral culture, polymerase chain reaction, serology, direct fluorescent antibody testing, or Tzanck test. Other nonoral herpes simplex virus type 1 infections include herpetic keratitis, herpetic whitlow, herpes gladiatorum, and herpetic sycosis of the beard area. The differential diagnosis of nongenital herpes simplex virus infection includes aphthous ulcers, acute paronychia, varicella-zoster virus infection, herpangina, herpes gestationis (pemphigoid gestationis), pemphigus vulgaris, and Behçet syndrome. Oral acyclovir suspension is an effective treatment for children with primary herpetic gingivostomatitis. Oral acyclovir, valacyclovir, and famciclovir are effective in treating acute recurrence of herpes labialis (cold sores). Recurrences of herpes labialis may be diminished with daily oral acyclovir or valacyclovir. Topical acyclovir, penciclovir, and docosanol are optional treatments for recurrent herpes labialis, but they are less effective than oral treatment.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.