Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Rozpoznanie i postępowanie
w chorobie Leśniowskiego-Crohna

Streszczenie:
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest przewlekłym schorzeniem zapalnym dotyczącym dowolnego odcinka przewodu pokarmowego – od jamy ustnej do odbytnicy. U pacjentów mogą występować biegunka, ból brzucha, gorączka, zmniejszenie masy ciała, patologiczne masy w jamie brzusznej oraz niedokrwistość. Manifestacje pozajelitowe obejmują: osteoporozę, artropatie zapalne, zapalenie twardówki, kamicę nerkową, kamicę żółciową oraz rumień guzowaty. Wskaźniki ostrej fazy, takie jak poziom białka C-reaktywnego oraz OB, często rosną wraz z postępem stanu zapalnego i mogą korelować z aktywnością choroby. W ocenie stanu odżywienia pacjenta pomocne może okazać się badanie poziomu witaminy B12, kwasu foliowego, albumin, prealbumin oraz witaminy D. W diagnostyce choroby Leśniowskiego-Crohna często stosowane są kolonoskopia z ileoskopią, endoskopia kapsułkowa, enterografia metodą tomografii komputerowej oraz pasaż jelita cienkiego. Ultrasonografia, tomografia komputerowa osiowa, scyntygrafia oraz obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego mogą pomóc w ocenie manifestacji pozajelitowych lub powikłań (np. ropień, perforacja). W leczeniu farmakologicznym choroby Leśniowskiego-Crohna
zajmującej jelito grube o nasileniu łagodnym do umiarkowanego często używane są produkty zawierające mesalazynę. W leczeniu często stosuje się antybiotyki (np. metronidazol, fluorochinolony). Pacjenci cierpiący na chorobę Leśniowskiego-Crohna o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego są leczeni za pomocą glikokortykosteroidów, azatiopryny, 6-merkaptopuryny lub leków przeciwko czynnikowi martwicy nowotworu (infliksymab, adalimumab). Ciężka postać choroby może wymagać pilnej hospitalizacji oraz multidyscyplinarnego podejścia z udziałem lekarza rodzinnego, gastroenterologa oraz chirurga.

Summary:
Crohn’s disease is a chronic inflammatory condition affecting the gastrointestinal tract at any point from the mouth to the rectum. Patients may experience diarrhea, abdominal pain, fever, weight loss, abdominal masses, and anemia. Extraintestinal manifestations of Crohn’s disease include osteoporosis, inflammatory arthropathies, scleritis, nephrolithiasis, cholelithiasis, and erythema nodosum. Acute phase reactants, such as C-reactive protein level and erythrocyte sedimentation rate, are often increased with inflammation and may correlate with disease activity. Levels of vitamin B 12, folate, albumin, prealbumin, and vitamin D can help assess nutritional status. Colonoscopy with ileoscopy, capsule endoscopy, computed tomography enterography, and small bowel follow-through are often used to diagnose Crohn’s disease. Ultrasonography, computed axial tomography, scintigraphy, and magnetic resonance imaging can assess for extraintestinal manifestations or complications (e.g., abscess, perforation). Mesalamine products are often used for the medical management of mild to moderate colonic Crohn’s disease. Antibiotics (e.g., metronidazole, fluoroquinolones) are often used for treatment. Patients with moderate to severe Crohn’s disease are treated with corticosteroids, azathioprine, 6-mercaptopurine, or anti–tumor necrosis factor agents (e.g., infliximab, adalimumab). Severe disease may require emergent hospitalization and a multidisciplinary approach with a family physician, gastroenterologist, and surgeon.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.