Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Częste zaburzenia snu u dzieci

Streszczenie:
Do 50% dzieci będzie doświadczać problemów ze snem. Ich wczesne rozpoznanie może zapobiec negatywnym następstwom, takim jak senność w ciągu dnia, drażliwość, problemy z zachowaniem, trudności w nauce, wypadki komunikacyjne w przypadku nastolatków lub słabe wyniki w nauce. Obturacyjny bezdech senny występuje u 1-5% dzieci. Do rozpoznania tego schorzenia wymagane jest przeprowadzenie polisomnografii, ponieważ można go nie rozpoznać na podstawie samego wywiadu i badania fizykalnego. W przypadku większości dzieci z obturacyjnym bezdechem sennym podstawową metodą leczenia jest adenotonsylektomia. W dzieciństwie często występują parasomnie: somnambulizm, mówienie przez sen, wybudzenia z dezorientacją oraz lęki nocne, zwykle występujące w pierwszej połowie nocy, i koszmary senne występujące częściej w jej drugiej połowie. Jedynie 4% parasomnii będzie utrzymywać się poza okresem dojrzewania, zatem najlepszą metodą postępowania jest uspokojenie rodziców i podjęcie odpowiednich środków ostrożności. Bezsenność behawioralna u dzieci występuje często i charakteryzuje się wyuczoną niezdolnością do zaśnięcia i/lub utrzymania snu. Postępowanie zaczyna się od konsekwentnego wdrożenia zasad prawidłowej higieny snu, a w niektórych przypadkach może być właściwe stosowanie technik wygaszania. Zespół opóźnionej fazy snu występuje najczęściej w okresie dojrzewania, objawiając się jako trudności w zaśnięciu i budzeniu się w społecznie akceptowalnych porach. Leczenie obejmuje zachowanie zasad prawidłowej higieny snu oraz stały harmonogram snu i czuwania, z podaniem na noc melatoniny i/lub zastosowaniem rano w razie potrzeby światłoterapii. Rozpoznanie zespołu niespokojnych nóg u dzieci może być trudne; postępowanie skupia się na unikaniu bodźców wywołujących i leczeniu niedoboru żelaza, jeśli występuje.
Summary:
Up to 50% of children will experience a sleep problem. Early identification of sleep problems may prevent negative consequences, such as daytime sleepiness, irritability, behavioral problems, learning difficulties, motor vehicle crashes in teenagers, and poor academic performance. Obstructive sleep apnea occurs in 1% to 5% of children. Polysomnography is needed to diagnose the condition because it may not be detected through history and physical examination alone. Adenotonsillectomy is the primary treatment for most children with obstructive sleep apnea. Parasomnias are common in childhood; sleepwalking, sleep talking, confusional arousals, and sleep terrors tend to occur in the first half of the night, whereas nightmares are more common in the second half of the night. Only 4% of parasomnias will persist past adolescence; thus, the best management is parental reassurance and proper safety measures. Behavioral insomnia of childhood is common and is characterized by a learned inability to fall and/or stay asleep. Management begins with consistent implementation of good sleep hygiene practices, and, in some cases, use of extinction techniques may be appropriate. Delayed sleep phase disorder is most common in adolescence, presenting as difficulty falling asleep and awakening at socially acceptable times. Treatment involves good sleep hygiene and a consistent sleep-wake schedule, with nighttime melatonin and/or morning bright light therapy as needed. Diagnosing restless legs syndrome in children can be difficult; management focuses on trigger avoidance and treatment of iron deficiency, if present.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.