Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Rozpoznanie i postępowanie
w reumatoidalnym zapaleniu stawów

Streszczenie:
Reumatoidalne zapalenie stawów jest najczęściej rozpoznawaną chorobą zapalną stawów. Dotyczy najczęściej kobiet, palaczy tytoniu oraz osób z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tej choroby. Kryterium rozpoznania jest wyraźny obrzęk przynajmniej jednego stawu, którego nie można wyjaśnić inną chorobą. Prawdopodobieństwo rozpoznania reumatoidalnego zapalenia stawu wzrasta wraz z liczbą zajętych małych stawów. U pacjenta z zapalną chorobą stawów obecność czynnika reumatoidalnego lub przeciwciał przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi albo podwyższony poziom białka C-reaktywnego lub OB sugerują rozpoznanie reumatoidalnego zapalenia stawów. Wstępna ocena laboratoryjna powinna również obejmować pełną morfologię krwi z rozmazem oraz ocenę czynności nerek i wątroby. Pacjentów przyjmujących leki biologiczne należy ocenić pod kątem obecności wirusowego zapalenia wątroby typu B i C oraz gruźlicy. Wczesne rozpoznanie reumatoidalnego zapalenia stawów pozwala wcześnie rozpocząć leczenie za pomocą leków modyfikujących przebieg choroby. Aby uzyskać kontrolę choroby, stosuje się często skojarzenia leków. Lekiem pierwszego rzutu jest zazwyczaj metotreksat. Leki biologiczne, takie jak inhibitory czynnika martwicy nowotworu, są na ogół uważane za środki drugiego rzutu; mogą również zostać dodane do leku pierwszego rzutu w ramach terapii podwójnej. Cele leczenia obejmują minimalizację bólu i obrzęku stawów, zapobieganie stwierdzanemu radiologicznie uszkodzeniu stawów i widocznym zniekształceniom oraz kontynuowanie przez pacjenta aktywności zawodowych i życia codziennego. Wszczepienie endoprotezy stawu (alloplastyka) jest wskazane u pacjentów z jego ciężkim uszkodzeniem, u których objawy są słabo kontrolowane za pomocą farmakoterapii.

Summary:
Rheumatoid arthritis is the most commonly diagnosed systemic inflammatory arthritis. Women, smokers, and those with a family history of the disease are most often affected. Criteria for diagnosis include having at least one joint with definite swelling that is not explained by another disease. The likelihood of a rheumatoid arthritis diagnosis increases with the number of small joints involved. In a patient with inflammatory arthritis, the presence of a rheumatoid factor or anti-citrullinated protein antibody, or elevated C-reactive protein level or erythrocyte sedimentation rate suggests a diagnosis of rheumatoid arthritis. Initial laboratory evaluation should also include complete blood count with differential and assessment of renal and hepatic function. Patients taking biologic agents should be tested for hepatitis B, hepatitis C, and tuberculosis. Earlier diagnosis of rheumatoid arthritis allows for earlier treatment with disease-modifying antirheumatic agents. Combinations of medications are often used to control the disease. Methotrexate is typically the first-line drug for rheumatoid arthritis. Biologic agents, such as tumor necrosis factor inhibitors, are generally considered second-line agents or can be added for dual therapy. The goals of treatment include minimization of joint pain and swelling, prevention of radiographic damage and visible deformity, and continuation of work and personal activities. Joint replacement is indicated for patients with severe joint damage whose symptoms are poorly controlled by medical management.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.