Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Ostre zapalenie ucha zewnętrznego

Uaktualnienie

Streszczenie:
Ostre zapalenie ucha zewnętrznego jest częstym schorzeniem dotyczącym przewodu słuchowego zewnętrznego. Ostra postać jest wywołana przede wszystkim infekcją bakteryjną z Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus jako najczęstszymi patogenami. Ostre zapalenie ucha zewnętrznego objawia się stanem zapalnym przewodu słuchowego zewnętrznego o szybkim początku, powodującym ból ucha, świąd, obrzęk tego przewodu i jego zaczerwienienie, a także wyciek z ucha. Często występuje po pływaniu lub po niewielkim urazie związanym z niewłaściwym oczyszczaniem przewodu słuchowego. Klasycznym objawem jest tkliwość przy poruszaniu skrawkiem ucha lub całą małżowiną uszną. W niepowikłanych przypadkach leczeniem z wyboru są miejscowe leki przeciwdrobnoustrojowe lub antybiotyki, takie jak kwas octowy, aminoglikozydy, polimyksyna B oraz chinolony. Leki te produkowane są w postaci preparatów z dodatkiem glikokortykosteroidów lub bez nich; dodatek tych ostatnich może przyspieszyć ustępowanie objawów. Jednak nie istnieją żadne dobre potwierdzone dane świadczące o tym, że jeden preparat przeciwdrobnoustrojowy lub antybiotyk ma przewagę kliniczną nad innymi. Wybór metody leczenia opiera się na analizie kilku czynników, w tym stanu błony bębenkowej, profilu działań niepożądanych leków, kwestii związanych ze stosowaniem się pacjentów do zaleceń dotyczących terapii oraz jej kosztów. Jeśli błona bębenkowa jest nienaruszona, wtedy uzasadnionym leczeniem pierwszego rzutu są preparaty zawierające neomycynę/polimyksynę B/hydrokortyzon. Doustne antybiotyki zarezerwowane są dla przypadków, w których infekcja rozszerzyła się poza przewód słuchowy zewnętrzny lub u pacjentów zagrożonych szybko postępującym zakażeniem. Przyczyną przewlekłego zapalenia ucha zewnętrznego są często alergia lub leżące u jego podłoża schorzenia dermatologiczne. Leczenie polega na zajęciu się tymi wyjściowymi przyczynami.
Summary:
Acute otitis externa is a common condition involving inflammation of the ear canal. The acute form is caused primarily by bacterial infection, with Pseudomonas aeruginosa and Staphylococcus aureus the most common pathogens. Acute otitis externa presents with the rapid onset of ear canal inflammation, resulting in otalgia, itching, canal edema, canal erythema, and otorrhea, and often occurs following swimming or minor trauma from inappropriate cleaning. Tenderness with movement of the tragus or pinna is a classic finding. Topical antimicrobials or antibiotics such as acetic acid, aminoglycosides, polymyxin B, and quinolones are the treatment of choice in uncomplicated cases. These agents come in preparations with or without topical corticosteroids; the addition of corticosteroids may help resolve symptoms more quickly. However, there is no good evidence that any one antimicrobial or antibiotic preparation is clinically superior to another. The choice of treatment is based on a number of factors, including tympanic membrane status, adverse effect profiles, adherence issues, and cost. Neomycin/polymyxin B/hydrocortisone preparations are a reasonable first-line therapy when the tympanic membrane is intact. Oral antibiotics are reserved for cases in which the infection has spread beyond the ear canal or in patients at risk of a rapidly progressing infection. Chronic otitis externa is often caused by allergies or underlying inflammatory dermatologic conditions, and is treated by addressing the underlying causes.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.