Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Pokrzywka

Ocena i leczenie

Streszczenie:
Obraz kliniczny pokrzywki obejmuje intensywnie swędzące, uniesione ponad poziom skóry bąble z obrzękiem w głębszych warstwach skóry lub bez. Jest to zazwyczaj łagodna, samoograniczająca się reakcja, ale może także mieć postać przewlekłą. W rzadkich przypadkach może być objawem poważnej choroby ogólnoustrojowej lub zagrażającej życiu reakcji alergicznej. Częstość występowania pokrzywki w ciągu całego życia pacjenta wynosi około 20% w populacji ogólnej. Powoduje ją zarówno IgE-zależne, jak i IgE-niezależne uwolnienie histaminy oraz innych mediatorów procesu zapalnego z komórek tucznych i granulocytów zasadochłonnych (bazofili). Rozpoznanie stawia się na podstawie obrazu klinicznego. Przewlekła pokrzywka jest zwykle idiopatyczna i wymaga tylko prostych badań laboratoryjnych, chyba że dane z wywiadu lub badania fizykalnego sugerują występowanie specyficznych leżących u jej podłoża schorzeń. Leczenie polega na unikaniu czynników wyzwalających, chociaż można je wykryć tylko u 10-20% pacjentów z przewlekłą pokrzywką. Lekami pierwszego rzutu w przypadku ostrej i przewlekłej pokrzywki są leki przeciwhistaminowe drugiej generacji pozbawione działania sedacyjnego (antagoniści receptora histaminowego H1), których dawki można stopniowo zwiększać do większych niż standardowe. W leczeniu wspomagającym można stosować leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, antagonistów receptora histaminowego H2, antagonistów receptora leukotrienowego i krótkotrwałe leczenie glikokortykosteroidami. U ponad połowy pacjentów cierpiących na przewlekłą pokrzywkę objawy ustąpią lub ulegną poprawie w ciągu roku.

Summary:
Urticaria involves intensely pruritic, raised wheals, with or without edema of the deeper cutis. It is usually a self-limited, benign reaction, but can be chronic. Rarely, it may represent serious systemic disease or a life-threatening allergic reaction. Urticaria has a lifetime prevalence of approximately 20 percent in the general population. It is caused by immunoglobulin E- and nonimmunoglobulin E-mediated mast cell and basophil release of histamine and other inflam­matory mediators. Diagnosis is made clinically. Chronic urticaria is usually idiopathic and requires only a simple laboratory workup unless elements of the history or physical examina­tion suggest specific underlying conditions. Treatment includes avoidance of triggers, although these can be identified in only 10 to 20 percent of patients with chronic urticaria. First-line pharmacotherapy for acute and chronic urticaria is nonsedating second-generation antihis­tamines (histamine H1 blockers), which can be titrated to larger than standard doses. First-generation antihistamines, histamine H2 blockers, leukotriene receptor antagonists, and brief corticosteroid bursts may be used as adjunctive treatment. More than one-half of patients with chronic urticaria will have resolution or improvement of symptoms within one year.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.