Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Bisfosfoniany w leczeniu osteoporozy

Jacques P. Brown
Wydział Medycyny Laval University, Miasto Quebec, Quebec, Kanada
Suzanne Morin
Wydział Medycyny McGill University, Montreal, Quebec, Kanada
William Leslie
Wydział Medycyny University of Manitoba, Winnipeg, Kanada
Alexandra Papaioannou
Wydział Medycyny Geriatrycznej na Wydziale Medycyny McMaster University, Hamilton, Ontario, Kanada
Angela M. Cheung
Wydział Medycyny University of Toronto, Ontario, Kanada
Kenneth S. Davison
University of Victoria, Kolumbia Brytyjska, Kanada
David Goltzman
Wydział Medycyny McGill University, Kanada
David Arthur Hanley
Wydział Medycyny University of Calgary, Alberta, Kanada
Anthony Hodsman
Wydział Medycyny University of Western Ontario, London, Kanada
Robert Josse
Wydział Medycyny University of Toronto, Kanada
Algis Jovaisas
Ottawa Hospital, Ontario, Kanada
Angela Juby
Wydział Geriatrii University of Alberta, Edmonton, Kanada
Stephanie Kaiser
Wydział Medycyny Dalhousie University, Halifax, NS, Kanada
Andrew Karaplis
Wydział Medycyny McGill University, Kanada
David Kendler
Wydział Medycyny na Wydziale Endokrynologii University of British Columbia, Vancouver, Kanada
Aliya Khan
Wydział Medycyny McMaster University, Kanada
Daniel Ngui
Wydział Medycyny University of British Columbia, Kanada
Wojciech Olszynski
Wydział Medycyny University of Saskatchewan, Saskatoon, Kanada
Louis-Georges Ste-Marie
Wydział Medycyny University of Montreal, Quebec, Kanada
Jonathan Adachi
Wydział Medycyny McMaster University, Kanada

 

Streszczenie
Cel:
Przedstawienie skuteczności i ryzyka terapii bisfosfonianami w leczeniu osteoporozy oraz wskazanie, którzy pacjenci mogliby kwalifikować się do przejściowego zawieszenia terapii bisfosfonianami (drug holiday).
Jakość potwierdzonych danych: Odnośne piśmiennictwo wyszukano w bazie MEDLINE (PubMed, do dnia 31 grudnia 2012 roku). Większość przedstawionych danych to potwierdzone dane poziomu II (badania porównawcze bez doboru losowego, kohortowe i inne).
Główne przesłanie: Skuteczność dopuszczonych do stosowania bisfosfonianów pierwszego rzutu w zapobieganiu złamaniom udowodniono w kontrolowanych badaniach klinicznych z doborem losowym. Jednakże przy szerszym i dłuższym stosowaniu klinicznym bisfosfonianów zgłaszano związek między ich podawaniem a występowaniem rzadkich, aczkolwiek poważnych, zdarzeń niepożądanych. Osteonekroza szczęki oraz atypowe podkrętarzowe i trzonowe złamania kości udowej mogą być związane ze stosowaniem bisfosfonianów w osteoporozie, ale są one niezwykle rzadkie i często występują z innymi chorobami towarzyszącymi lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków. Przejściowe zawieszenie terapii należy rozważyć tylko u pacjentów z grupy niskiego ryzyka i u wybranych pacjentów z umiarkowanym ryzykiem złamania po 3-5 latach leczenia.
Wniosek: Jeśli bisfosfoniany zostaną przepisane pacjentom z wysokim ryzykiem złamania, ich korzyści w zakresie zapobiegania złamaniom znacząco przewyższają potencjalne szkodliwe działania. U pacjentów stosujących bisfosfoniany przez okres 3 do 5 lat należy dokonać ponownej oceny konieczności prowadzenia dalszego leczenia.

Abstract
Objective:
To outline the efficacy and risks of bisphosphonate therapy for the management of osteoporosis and describe which patients might be eligible for bisphosphonate "drug holiday."
Quality of evidence: MEDLINE (PubMed, through December 31, 2012) was used to identify relevant publications for inclusion. Most of the evidence cited is level II evidence (non-randomized, cohort, and other comparisons trials).
Main message: The antifracture efficacy of approved first-line bisphosphonates has been proven in randomized controlled clinical trials. However, with more extensive and prolonged clinical use of bisphosphonates, associations have been reported between their administration and the occurrence of rare, but serious, adverse events. Osteonecrosis of the jaw and atypical subtrochanteric and diaphyseal femur fractures might be related to the use of bisphosphonates in osteoporosis, but they are exceedingly rare and they often occur with other comorbidities or concomitant medication use. Drug holidays should only be considered in low-risk patients and in select patients at moderate risk of fracture after 3 to 5 years of therapy.
Conclusion: When bisphosphonates are prescribed to patients at high risk of fracture, their antifracture benefits considerably outweigh their potential for harm. For patients taking bisphosphonates for 3 to 5 years, reassess the need for ongoing therapy.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.