Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Zapalenie gruczołu krokowego

Rozpoznanie i leczenie

Streszczenie:
Obraz kliniczny zapalenia gruczołu krokowego obejmuje przypadki od prostej jednostki klinicznej w ostrej postaci choroby do skomplikowanego, wyniszczającego schorzenia w przypadkach przewlekłych. Często jest źródłem frustracji dla lekarza prowadzącego i pacjenta. Istnieją cztery kategorie zapalenia gruczołu krokowego: ostre bakteryjne, przewlekłe bakteryjne, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego/przewlekły zespół bólowy miednicy oraz bezobjawowe zapalenie gruczołu krokowego. Rozpoznanie ostrego i przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego opiera się głównie na danych z wywiadu, wynikach badania przedmiotowego, posiewu moczu oraz badań próbek moczu przed masażem i po masażu gruczołu krokowego. Rozpoznanie różnicowe zapalenia gruczołu krokowego obejmuje: ostre zapalenie pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, kamicę dróg moczowych, raka pęcherza moczowego, ropień stercza, przetokę jelitowo-pęcherzową i obecność ciała obcego w drogach moczowych. Podstawą leczenia są leki przeciwdrobnoustrojowe. Przewlekły zespół bólowy miednicy jest większym wyzwaniem, m.in. dlatego, że jego patologia nie jest dobrze poznana. Rozpoznanie często opiera się na wykluczeniu innych schorzeń urologicznych (np. zaburzeń mikcji, raka pęcherza moczowego) i obrazie klinicznym tej choroby. Powszechnie stosowane leki obejmują leki przeciwdrobnoustrojowe, α-adrenolityki i leki przeciwzapalne, jednak skuteczność tych środków nie została potwierdzona w próbach klinicznych. Niewielkie badania dostarczają małego wsparcia dla niefarmakologicznych metod leczenia. Bezobjawowe zapalenie gruczołu krokowego jest często przypadkowo wykrywane u pacjentów, u których przeprowadzana jest ocena w kierunku innych problemów urologicznych.

Summary:
Prostatitis ranges from a straightforward clinical entity in its acute form to a complex, debilitating condition when chronic. It is often a source of frustration for the treating physician and patient. There are four classifcations of prostatitis: acute bacterial, chronic bacterial, chronic prostatitis/chronic pelvic pain syndrome, and asymptomatic. Diagnosis of acute and chronic bacterial prostatitis is primarily based on history, physical examination, urine culture, and urine specimen testing pre- and post-prostatic massage. The differential diagnosis of prostatitis includes acute cystitis, benign prostatic hyperplasia, urinary tract stones, bladder cancer, prostatic abscess, enterovesical fstula, and foreign body within the urinary tract. The mainstay of therapy is an antimicrobial regimen. Chronic pelvic pain syndrome is a more challenging entity, in part because its pathology is poorly understood. Diagnosis is often based on exclusion of other urologic conditions (e.g., voiding dysfunction, bladder cancer) in association with its presentation. Commonly used medications include antimicrobials, alpha blockers, and anti-infammatory agents, but the effectiveness of these agents has not been supported in clinical trials. Small studies provide limited support for the use of nonpharmacologic modalities. Asymptomatic prostatitis is an incidental fnding in a patient being evaluated for other urologic problems.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.