Spis treści publikacji Musisz być zalogowany aby móc ściągnąć plik Postępowanie z alkoholowym zespołem odstawiennym w warunkach ambulatoryjnych

Streszczenie:
W przybliżeniu 2-9% pacjentów zgłaszających się do lekarza rodzinnego wykazuje uzależnienie od alkoholu. Występuje u nich ryzyko powstania alkoholowego zespołu odstawiennego, jeżeli nagle powstrzymają się od picia alkoholu. Alkoholowy zespół odstawienny rozpoczyna się w ciągu 6-24 godzin po ostatnim spożyciu alkoholu, a jego objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują: drżenie, pobudzenie, nudności, pocenie się, wymioty, omamy, bezsenność, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, majaczenie oraz drgawki. Leczenie ma na celu zminimalizowanie objawów, zapobieżenie powikłaniom oraz podtrzymanie powstrzymywania się od picia alkoholu. Pacjenci z łagodnym lub umiarkowanym zespołem odstawiennym mogą być leczeni ambulatoryjnie, co minimalizuje koszty i może mniej zaburzyć życie zawodowe i rodzinne pacjenta. Pacjenci z ciężkimi objawami lub w wysokim stopniu narażeni na powstanie powikłań powinni być hospitalizowani. Oprócz leczenia wspomagającego zaleca się podawanie benzodiazepin: w stałej dawce lub oparte na schemacie uzależnionym od występujących objawów. Leczenie należy rozpocząć od momentu pojawienia się objawów i kontynuować aż do czasu ich ustąpienia. Inne leki, takie jak karbamazepina, okskarbazepina, kwas walproinowy oraz gabapentyna, mają mniejszy potencjał ich nadużywania, ale nie zapobiegają występowaniu drgawek. W typowych okolicznościach lekarz powinien konsultować tych pacjentów codziennie aż do czasu ustąpienia objawów. Chociaż skuteczne leczenie jest wstępnym krokiem w kierunku powrotu do zdrowia, długofalowy sukces zależy od ułatwienia pacjentowi wejścia do programu ciągłego leczenia.

Summary:
Approximately 2% to 9% of patients seen in a family physician’s office have alcohol dependence. These patients are at risk of developing alcohol withdrawal syndrome if they abruptly abstain from alcohol use. Alcohol withdrawal syn­drome begins six to 24 hours after the last intake of alcohol, and the signs and symptoms include tremors, agitation, nausea, sweating, vomiting, hallucinations, insomnia, tachycardia, hypertension, delirium, and seizures. Treatment aims to minimize symptoms, prevent complications, and facilitate continued abstinence from alcohol. Patients with mild or moderate alcohol withdrawal syndrome can be treated as outpatients, which minimizes expense and allows for less interruption of work and family life. Patients with severe symptoms or who are at high risk of complica­tions should receive inpatient treatment. In addition to supportive therapy, benzodiazepines, either in a fixed-dose or symptom-triggered schedule, are recommended. Medication should be given at the onset of symptoms and continued until symptoms subside. Other medications, including carbamazepine, oxcarbazepine, valproic acid, and gabapen­tin, have less abuse potential but do not prevent seizures. Typically, physicians should see these patients daily until symptoms subside. Although effective treatment is an initial step in recovery, long-term success depends on facilitat­ing the patient’s entry into ongoing treatment.

czytaj dalej...

Rejestracja i zalogowanie umożliwia dostęp do większości artykułów klinicznych (z archiwum LR) i innych materiałów dostępnych na portalu z wyjątkiem 6 ostatnich wydań Lekarza Rodzinnego. Dostęp do wydań bieżących mają osoby zalogowane, które są równocześnie prenumeratami pisma. Konto na portalu rodzinni.org daje równocześnie możliwość odpowiedzi on-line na pytania Programu Edukacyjnego oraz sprawdzenie dotychczasowej punktacji.