1 stycznia 2010 r. weszła w życie nowa ustawa o izbach lekarskich, która zastąpiła dotychczas obowiązującą regulację powstałą jeszcze w czasach PRL. Artykuł przedstawia podstawowe zmiany, jakie wprowadza Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich w uregulowaniach prawnych dotyczących: zadań i zasad działania samorządu lekarskiego oraz praw i obowiązków jego członków, funkcjonowania organów izb lekarskich i prowadzenia rejestrów administracyjnych, a także odpowiedzialności zawodowej lekarzy i obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności zawodowych (OC).

Najczęstszą przyczyną otalgii pierwotnej jest zapalenie ucha środkowego oraz ucha zewnętrznego. Najczęstsze przyczyny otalgii wtórnej obejmują: zespół stawu skroniowo-żuchwowego, zapalenie gardła, choroby zębów oraz chorobę zwyrodnieniową odcinka szyjnego kręgosłupa. Pacjenci, którzy palą, piją alkohol i osoby powyżej 50. r.ż. lub z cukrzycą znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka przyczyny bólu ucha, która wymaga dalszego badania. Kiedy na podstawie danych z wywiadu lub badania fizykalnego zwiększa się podejrzenie poważnej przyczyny bólu ucha lub kiedy objawy utrzymują się po leczeniu objawowym, należy rozważyć zastosowanie obrazowania metodą rezonansu magnetycznego, badania fiberoskopowego nosa, gardła i krtani lub OB.

Zgodnie z aktualnymi polskimi zaleceniami każdy noworodek po urodzeniu powinien otrzymać witaminę K w dawce 0,5 mg domięśniowo lub 2 mg doustnie (zależnie od decyzji lekarza i rodzica), a niemowlęta karmione naturalnie przez pierwsze trzy miesiące życia codziennie 25 μg witaminy K doustnie. Niemowlęta karmione piersią wymagają suplementacji witaminą D w dawce 400 j.m./dobę.

W tym bogato ilustrowanym artykule autor opisuje wyprysk powiek, wyprysk na opuszkach palców, przewlekły wyprysk rąk, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, reakcję na nikiel, wyprysk stóp oraz zapalenie skóry wywołane światłem (photodermatitis).

Wzbudzana kontrapulsacja zewnętrzna jest alternatywną metodą postępowania w chorobie wieńcowej. Zapewnia wzmocnienie przepływu podczas rozkurczu dzięki sekwencyjnemu napompowywaniu mankietów i zmniejszaniu obciążenia następczego (dzięki jednoczesnemu wypuszczaniu powietrza z trzech mankietów założonych na golenie, dolną część ud, górną część ud i na pośladki). EECP stosuje się przeważnie u pacjentów z ciężką dusznicą bolesną, którzy znajdują się w grupie wysokiego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych i nie kwalifikują się do zabiegu rewaskularyzacji.