Aktualności
wcześniejsze 
 |
Lekarz Rodzinny - luty 2010
spis treści
|
Wybrane artykuły
| Nowelizacja ustawy o świadczeniach |
| Ostatnia nowelizacja ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych uregulowała mechanizm tworzenia katalogu świadczeń gwarantowanych, czyli tzw. koszyka świadczeń zdrowotnych. Obowiązujące od 13 sierpnia 2009 r. nowe rozporządzenia ministra zdrowia określają szczegółowy zakres świadczeń gwarantowanych m.in. w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej realizowanej przez lekarzy rodzinnych. |
| Rola aminopenicylin w racjonalnej terapii zakażeń układu oddechowego |
| Ze względu na farmakokinetykę oraz profil wrażliwości na podstawowe patogeny w Polsce aminopenicyliny są antybiotykami pierwszego rzutu w leczeniu ostrych epizodów bakteryjnych zakażeń górnego i dolnego odcinka układu oddechowego, z wyjątkiem anginy paciorkowcowej. W leczeniu paciorkowcowego zapalenia gardła/migdałków zalecane jest stosowanie fenoksymetylpenicyliny doustnie. W pierwszym rzucie leczenia OZUŚ - tam, gdzie wskazana jest antybiotykoterapia - antybiotykiem z wyboru jest amoksycylina. Podobnie jak w ostrym zapaleniu zatok, o ile w ogóle wskazane są antybiotyki. W leczeniu skorygowanym tej choroby zaleca się amoksycylinę z kwasem klawulanowym. W pozaszpitalnym zapaleniu płuc dzieciom między 3. t.ż. a 3. m.ż. zaleca się dożylnie cefuroksym. Alternatywą jest amoksycylina z kwasem klawulanowym. W grupie wiekowej od 3. m.ż. do 5. r.ż. w leczeniu ambulatoryjnym zaleca się amoksycylinę, a w grupie pomiędzy 5. a 15. r.ż. amoksycylinę, ampicylinę lub makrolid. U dorosłych w pierwszym rzucie leczenia zaleca się amoksycylinę lub ampicylinę. W chorych z zaostrzeniem POChP przy nasileniu duszności i zwiększeniu ilości odkrztuszanej ropnej plwociny lekiem z wyboru jest amoksycylina lub amoksycylina z kwasem klawulanowym, alternatywnie cefuroksym. |
| Rozpoznawanie i postępowanie z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego |
Wstępna ocena w BPH powinna obejmować określenie częstości występowania i nasilenia objawów (np. według AUA) a także ich wpływu na jakość życia pacjenta; badanie per rectum oraz badanie ogólne moczu. Krwiomocz należy ocenić pod kątem występowania raka pęcherza moczowego. Wyczuwalny palpacyjnie guzek lub stwardnienie w obrębie gruczołu krokowego wymaga skierowania na ocenę specjalistyczną. W przypadku mężczyzn z łagodnymi objawami właściwym postępowaniem jest czujne wyczekiwanie z ponowną oceną przeprowadzaną co rok. Stosunkowo szybko poprawę przynoszą α-adrenolityki. Inhibitory 5-α reduktazy mają wolniejszy początek działania, ale mogą zmniejszać wielkość gruczołu krokowego i zmieniać przebieg choroby. Stałe złagodzenie objawów przynosi często przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego. |
| Współczesna resuscytacja krążeniowo-oddechowa |
| W 2005 r. Europejska Rada Resuscytacji (ERC) opublikowała wytyczne dotyczące resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Dla lekarzy opieki podstawowej (jako ratowników) przyjęto sekwencję uciśnięć klatki piersiowej w stosunku do wentylacji wynoszącą 30:2 u dorosłych, 15:2 u dzieci i niemowląt, 3:1 u noworodków. Podkreślono również rolę wczesnej defibrylacji, która znacząco zwiększa szanse na przeżycie. W 2010 r. przewidywane jest uaktualnienie wytycznych przez ERC. |
| Zasady postępowania w cukrzycy: wytyczne KLRwP i PTD 2009 |
| W kwietniu 2009 r. zostały opublikowane nowe wytyczne postępowania w cukrzycy KLRwP i PTD. U osób z czynnikami ryzyka cukrzycy badanie poziomu glukozy na czczo należy wykonywać raz w roku, a u osób bez czynników ryzyka, ale powyżej 45. r.ż. raz na 3 lata. Do oceny skuteczności leczenia hiperglikemii stosowana jest glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa i hemoglobina glikowana. Nowy model leczenia hiperglikemii podzielony jest na 3 etapy: etap 1 (metformina oraz zmiana stylu życia), etap 2a (leczenie skojarzone obejmujące poza metforminą insulinę podstawową lub pochodną sulfonylomocznika albo leki z grupy glinidów), etap 2b (leczenie skojarzone w kilku modyfikacjach) oraz etap 3 (monoterapia insuliną z ewentualnym dalszym podawaniem metforminy). W kompetencjach lekarza POZ pozostaje leczenie na etapie 1, 2a i wstępne leczenie na etapie 3. |